Ελμινθίαση

Η ελμινθίαση είναι μια ασθένεια κατά την οποία το ανθρώπινο σώμα μολύνεται από παράσιτα. Αυτό το πρόβλημα επηρεάζει συχνά τα παιδιά (80%), αλλά και οι ενήλικες μπορούν επίσης να μολυνθούν. Τα συμπτώματα της νόσου μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τη μέθοδο διείσδυσης και τον αριθμό των παρασίτων.

Η ελμινθίαση είναι μια ασθένεια που περιλαμβάνει μόλυνση με σκουλήκια.

Περιγραφή της νόσου

Τα παρασιτικά σκουλήκια (σκουλήκια, έλμινθοι) είναι άτομα που ριζώνουν σχεδόν παντού. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ζώων περιλαμβάνουν επίσης πολλές τσέχικες οργανώσεις: στρουθοκάμηλοι, λιναρόσποροι και ασκαρίδες. Η πιο πρόσφατη έκδοση ή επαναξιολόγηση γίνεται στο διηνεκές με 400 διαφορετικά βίντεο από την Gelmint, τα οποία είναι όλα κλειστά. Μετά από λίγο, ο παρασιτισμός σε έναν συγκεκριμένο οργανισμό διαρκεί μόνο λίγες μέρες και συνεχίζεται μέχρι την τελευταία μέρα.

Εντοπίζονται συχνότερα στα έντερα, αλλά μπορούν επίσης να επηρεάσουν και άλλες περιοχές. Τα σκουλήκια επιτίθενται στον εγκέφαλο και τα μάτια και προκαλούν αλλεργίες και μεταβολικές διαταραχές. Ο επιπολασμός τους επηρεάζεται από τις συνθήκες διαβίωσης και το κλίμα. Επομένως, στις ευρωπαϊκές χώρες στις αστικές περιοχές το ποσοστό της νόσου είναι πολύ χαμηλότερο.

Οι προνύμφες των σκουληκιών είναι οι πιο επικίνδυνες γιατί κινούνται μέσα στο σώμα και προκαλούν πρόσθετη βλάβη σε πολλά σημαντικά όργανα. Τα ενήλικα παράσιτα εγκαθίστανται σε ένα σημείο και μολύνουν μόνο μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Οι εντερικές ελμινθίασες δεν ζουν μόνιμα στο ανθρώπινο σώμα και αργά ή γρήγορα πεθαίνουν ανάλογα με τον τύπο.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν χρειάζεται να επιλυθεί. Τόσο τα ίδια τα παράσιτα όσο και τα προϊόντα αποσύνθεσής τους είναι επικίνδυνα. Τα σκουλήκια επιδεινώνουν τη γενική κατάσταση του ανθρώπινου σώματος, αποδυναμώνουν την ανοσία και επιδεινώνουν τις χρόνιες ασθένειες του ασθενούς. Επιπλέον, οι έλμινθες στο σώμα μειώνουν την αποτελεσματικότητα διαφόρων τύπων εμβολίων και φαρμάκων. Τα πιο επικίνδυνα σημάδια της ελμινθίασης επηρεάζουν την καρδιά και τα μάτια.

Ερεθιστικοί παράγοντες της νόσου

Πολύ συχνά ο φορέας των ελμινθών είναι ασθενής (περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις μόλυνσης): τα θηλυκά παράσιτα διεισδύουν στις πτυχές του πρωκτού και γεννούν εκεί αυγά (περίπου 5.000 αυγά ανά θηλυκό). Το μολυσμένο άτομο αισθάνεται φαγούρα, ξύνει την πληγείσα περιοχή και εξαπλώνει τα παράσιτα περαιτέρω: στα ρούχα του και σε πράγματα που αγγίζει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τα σκουλήκια εισέρχονται στο σώμα μέσω της τροφής, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι μετάδοσης: μέσω του δέρματος (τα σωματίδια σκόνης με τον ιό παραμένουν κάτω από τα νύχια) ή μέσω σταγονιδίων στον αέρα. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς κινδυνεύουν να αναπτύξουν αυτή την ασθένεια εάν δεν ακολουθούν τους απαραίτητους κανόνες υγιεινής, τρώνε βρώμικα λαχανικά και φρούτα και πίνουν μη απεσταγμένο νερό βρύσης.

Μπορείτε να μολυνθείτε από σκουλήκια πίνοντας νερό βρύσης.

Ως εκ τούτου, η ελμινθίαση επηρεάζει συχνότερα άτομα που ζουν σε ιδιωτικό νοικοκυριό, ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων και καλοφαγάδες που προτιμούν το μέτρια τηγανητό, το καπνιστό και το κρέας σούσι. Κοινοί φορείς παρασίτων είναι οι σκύλοι και οι γάτες (τόσο οι οικόσιτες όσο και οι αδέσποτες γάτες). Αυτό το παράσιτο ονομάζεται "Taxacara" και μπορεί να εισβάλει σε άλλο οργανισμό. Ο κίνδυνος μόλυνσης είναι ιδιαίτερα υψηλός για άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα. Διακρίνονται οι ακόλουθες ποικιλίες:

1. Επικοινωνία. Μεταδίδονται από άτομο σε άτομο και είναι ο πιο κοινός τύπος μόλυνσης.
2. Γεωελμινθίασες. Μεταδίδεται μέσω του εδάφους ή του νερού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατή η μόλυνση από ένα άρρωστο ζώο. Ο φορέας μόλυνσης περιέχει αυγά ενηλίκων σκουληκιών που φτάνουν στον άνθρωπο μέσω των περιττωμάτων ενός ζώου, εντόμου ή ανθρώπου. Οι άνθρωποι που εργάζονται στη γη κινδυνεύουν, ειδικά χωρίς γάντια.
3. Βιοελμινθίαση. Σκουλήκια που εισέρχονται από κακώς τηγανισμένα τρόφιμα: ψάρι ή κρέας.
4. Σκουλήκια που εισέρχονται από τσιμπήματα εντόμων (συνηθέστερα κουνούπια).

Χωρίς θερμική επεξεργασία, τα σκουλήκια μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μαζί με την τροφή.

μορφές της νόσου

Ανάλογα με την τοποθεσία, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι:

• αυλός - βρίσκεται στο έντερο.
• άτομα του ηπατοχολικού συστήματος?
• επιπτώσεις στους πνεύμονες?
• εισβολή ιστού?
• οφθαλμικές ελμινθικές λοιμώξεις.

Οι πιο συνηθισμένοι τύποι σκουληκιών περιλαμβάνουν τα στρογγυλά σκουλήκια και τις ταινίες.

Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ελμινθίασης:

1. Στρογγυλά σκουλήκια.
2. Pinworms.
3. Μαστίγιο.
4. Φαρδιά ταινία.
5. Trichinae.
6. Ταύρος ταινία.

Η πρώτη παραλλαγή εισέρχεται στα έντερα μέσω του στόματος και από εκεί στη λέμφο. Οι στρογγυλοί σκώληκες εισέρχονται στους πνεύμονες και σε άλλα όργανα, προκαλώντας πυρετό, αδυναμία και βήχα. Ο ιός εισέρχεται στο στομάχι, όπου σχηματίζεται ένας ενήλικας. Ο ασθενής εμφανίζει αλλεργίες και το μολυσμένο άτομο χάνει ξαφνικά βάρος. Οι ασθενείς συχνά έρχονται στο νοσοκομείο με άλλα παράπονα (π.χ. πνευμονία, η οποία έχει παρόμοια συμπτώματα).

Τα σκουλήκια καρφίτσας εντοπίζονται συχνότερα στο παχύ έντερο, όπου αναπτύσσονται μέσα σε 2 εβδομάδες. Διεισδύουν μέσα από άπλυτα τρόφιμα, βρώμικα χέρια και χώμα. Το πιο εμφανές σύμπτωμα είναι ο πρωκτικός κνησμός, ο οποίος επιδεινώνεται τη νύχτα. Με μεγάλο αριθμό σκουληκιών, ο ασθενής υποφέρει από συνεχή φαγούρα.

Το μαστίγιο εισέρχεται μέσω της τροφής. Το μολυσμένο άτομο εμφανίζει πόνο στην κοιλιά, απώλεια όρεξης και αναιμία. Όταν εισβάλλει ένα μαστίγιο, στο μολυσμένο άτομο συχνά συνταγογραφείται η λάθος θεραπεία και προσφέρεται να εξαλείψει την οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Ο τέταρτος τύπος αποικίζεται σε μαλακόστρακα ή ψάρια του γλυκού νερού και στη συνέχεια εντοπίζεται στο ανθρώπινο σώμα μέσω ενός μολυσμένου ψαριού γλυκού νερού ή των αυγών του. Ο ασθενής αισθάνεται συνεχώς δυσφορία στο στομάχι.

Η τριχινέλλα εισέρχεται μέσω ακατάλληλα θερμικά επεξεργασμένου κρέατος που περιέχει το αυγό του παρασίτου. Προσβάλλονται οι μύες του προσώπου, των χεριών και των ποδιών καθώς και οι αρθρώσεις. Στην αρχή, ένα άτομο αισθάνεται ναυτία, πάσχει από διάρροια, μετά από μερικές ημέρες η θερμοκρασία αυξάνεται, το πρόσωπο πρήζεται και εμφανίζεται ένα εξάνθημα στο σώμα. Μετά από ένα μήνα, οι προνύμφες πεθαίνουν λόγω της ενεργού εργασίας του σώματος.

Η ταινία του βοείου κρέατος φτάνει στον άνθρωπο μέσω του χοιρινού ή του βοείου κρέατος. Αυτό έχει αρνητική επίδραση στο γαστρεντερικό σωλήνα καθώς δεν λειτουργεί πλέον κανονικά (εντερικές και πεπτικές διαταραχές).

Σημάδια ασθένειας

Τα συμπτώματα έχουν 2 στάδια ανάπτυξης. Η οξεία διαρκεί περίπου 2 εβδομάδες όταν το παράσιτο αναπτύσσεται εκεί. Τα συμπτώματα είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια, κάτι που είναι απολύτως ανεξάρτητο από τον τύπο του σκουληκιού. Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:

1. Γενικά συμπτώματα. Εμφανίζονται αρκετές εβδομάδες μετά τη μόλυνση: η θερμοκρασία αυξάνεται, σχηματίζεται εξάνθημα, πρήζεται το πρόσωπο, υπάρχει έντονη απώλεια βάρους, ωχρότητα και κνησμός. Τα αναπνευστικά προβλήματα είναι κοινά στα παιδιά.

2. Διαταραχές του γαστρεντερικού σωλήνα. Η διάρροια ξαφνικά μετατρέπεται σε δυσκοιλιότητα, ο ασθενής διαγιγνώσκεται με έμετο και κοιλιακό άλγος κοντά στον ομφαλό και πιθανώς σχηματισμό ενεργού αερίου. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρά ανάλογα με τον τύπο του παρασίτου.
3. Προβλήματα με το νευρικό σύστημα. Τα παράσιτα απελευθερώνουν τοξικές ουσίες. Όσο περισσότερα από αυτά υπάρχουν στο σώμα, τόσο πιο ενεργά λειτουργούν. Ο ασθενής υποφέρει συχνά από πονοκεφάλους, ναυτία και ζάλη. Επιπλέον, τα συμπτώματα εξελίσσονται σε αυξημένη θερμοκρασία, προκαλώντας πόνο στο σώμα και τις αρθρώσεις. Ο ασθενής κουράζεται γρήγορα, δεν μπορεί να κοιμηθεί επαρκώς και δεν μπορεί να ξεκουραστεί σωστά. Λόγω έλλειψης ύπνου, εμφανίζεται ευερεθιστότητα και μειώνεται η παραγωγικότητα της εργασίας.
4. Αλλεργία. Τα συμπτώματα ενός εξανθήματος λόγω ελμινθίασης είναι παρόμοια με αυτά της κνίδωσης ή της αλλεργικής ρινίτιδας. Το δέρμα αρχίζει να ξεφλουδίζει, τα νύχια και τα μαλλιά γίνονται λεπτά και εύθραυστα. Μια άλλη ιδιαιτερότητα είναι οι σκασμένες φτέρνες.

5. Κακή ανοσία. Η ελμινθίαση μειώνει σημαντικά την ανοσία και ένα άτομο αρρωσταίνει πιο συχνά. Ορισμένα εσωτερικά όργανα μπορεί να υποστούν βλάβη.

Τα συμπτώματα στο επόμενο στάδιο, το χρόνιο στάδιο, είναι πιο ποικίλα. Ανάλογα με την ποσότητα, τη θέση και τον τύπο του σκουληκιού, διαταραχές διαφορετικών οργάνων γίνονται ορατές. Εάν υπάρχουν λίγοι έλμινθες στο σώμα, δεν εκδηλώνονται με κανέναν τρόπο. Διάφορα συμπτώματα γίνονται αισθητά μόνο όταν τα σκουλήκια πολλαπλασιάζονται ενεργά.

Διάγνωση της νόσου

Η διάγνωση των ελμινθασών συνίσταται σε μια γενική εξέταση αίματος που δείχνει αυξημένα επίπεδα ηωσινόφιλων (τα οποία δεσμεύουν ξένες πρωτεΐνες στο αίμα). Επιπλέον, υποβάλλονται για εξέταση ούρα και κόπρανα. Ο επανέλεγχος μπορεί να είναι απαραίτητος μετά από 3 ημέρες, καθώς τα σκουλήκια δεν είναι πάντα ανιχνεύσιμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται πρόσθετη ανάλυση για λοιμώξεις από ελμινθικά. Για το σκοπό αυτό εξετάζονται η χολή, τα πτύελα και ο μυϊκός ιστός.

Κατά τη διάρκεια της εργαστηριακής διάγνωσης, το αντικείμενο που εξετάζεται αναζητείται για θραύσματα προνυμφών ή αυγών σκουληκιών. Εάν τα συμπτώματα είναι πιο χαοτικά, μπορεί να παραγγελθούν πρόσθετες εξετάσεις αίματος. Άλλα διαγνωστικά εργαλεία: υπερηχογράφημα, ακτινογραφίες, ενδοσκόπηση και τομογραφία υπολογιστή.

Τα σκουλήκια απορροφούν την τροφή που εισέρχεται στο ανθρώπινο σώμα, επομένως οι εργαστηριακές εξετάσεις θα δείξουν σημαντικές ελλείψεις σε βιταμίνες και μέταλλα. Εάν υπάρχουν υποψίες για στρογγυλά σκουλήκια ή σκουλήκια, συνταγογραφείται μικροσκοπική εξέταση. Εάν τα συμπτώματα υποδεικνύουν προβλήματα με το πεπτικό σύστημα, συνταγογραφείται ινογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση.

Θεραπεία της νόσου

Όλες οι σύνθετες θεραπείες συνταγογραφούνται μόνο από τον θεράποντα ιατρό, καθώς είναι απαραίτητο να καταστραφούν όχι μόνο τα ίδια τα παράσιτα, αλλά και όλες οι συνέπειες που προκαλούν. Εάν εντοπιστεί συγκεκριμένος τύπος σκουληκιού, συνταγογραφούνται ανθελμινθικά. Τις περισσότερες φορές, η θεραπεία συνίσταται σε μία μόνο δόση ενός φαρμάκου, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δυνατή η εκ νέου λήψη του φαρμάκου μετά από σύντομο χρονικό διάστημα.

Επιπλέον, μπορεί να συνταγογραφηθούν τα ακόλουθα φάρμακα:

1. Αντιισταμινικά (αντι-αλλεργικά φάρμακα), τα οποία απομακρύνουν όλες τις βλαβερές ουσίες από το σώμα και ομαλοποιούν την κατάσταση του δέρματος.
2. Εάν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα είναι χαμηλό, συνταγογραφούνται φάρμακα που περιέχουν σίδηρο, βιταμίνες Β ή φολικό οξύ.
3. Επιπλέον, η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη βιταμινών και την παρακολούθηση μιας ειδικής δίαιτας χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες.
4. Το δωμάτιο στο οποίο μένει το μολυσμένο άτομο, καθώς και τα προσωπικά του αντικείμενα, υποβάλλονται σε ενδελεχή επεξεργασία.
5. Η διάγνωση της ελμινθίασης ενδείκνυται για όλα τα μέλη της οικογένειας ή τα άτομα που αλληλεπιδρούν άμεσα με τον ασθενή.
6. Η θεραπεία απαιτεί φροντίδα των νυχιών. Πρέπει να κοπούν και να καθαριστούν καλά.
7. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, συνταγογραφούνται ορμονικά φάρμακα, καθώς και φάρμακα με υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο.

Επιπλέον, η θεραπεία μπορεί να αποτελείται από λαϊκές συνταγές. Τα φυσικά φυτά έχουν επίσης ανθελμινθικές ιδιότητες. Για παράδειγμα, χυμός φελαντίνης και ελεκαμπάνης. Οι χυμοί λαχανικών (καρότα) βοηθούν επίσης στην εξάλειψη των συμπτωμάτων της ελμινθίασης. Το ρόδι, οι σπόροι κολοκύθας, η μέντα ή το σκόρδο είναι κατάλληλα για θεραπεία.

Τα κλύσματα με αφεψήματα βοτάνων βοηθούν στην εξάλειψη της ελμινθίασης.

Το αφέψημα αψιθιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κλύσμα ή εσωτερικά. Οι λαϊκές θεραπείες χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με αλατούχα καθαρτικά. Η θεραπεία της ελμινθίασης μόνο με ιατρικές μεθόδους είναι απαράδεκτη. Ωστόσο, εκτός από την κύρια μέθοδο ή ως μέσο πρόληψης, τέτοια φυσικά σκευάσματα ωφελούν τον οργανισμό.

Τα παιδιά συχνά αντιμετωπίζονται σε εσωτερική βάση επειδή η ασθένειά τους είναι πιο σοβαρή και διαρκεί πολύ. Όταν επιλέγει φάρμακα για τη θεραπεία ενός παιδιού, ο γιατρός συχνά τα προσαρμόζει με την πάροδο του χρόνου, αφού τα αρχικά φάρμακα δεν είναι πάντα αποτελεσματικά για τον οργανισμό του παιδιού.

Πρόληψη ασθενειών

Η πρόληψη της ελμινθίασης είναι αρκετά απλή και δεν απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Μετά από κάθε εργασία με χώμα, πλύνετε τα χέρια σας και περιποιηθείτε επίσης τα νύχια σας, καθώς τα παράσιτα τις περισσότερες φορές εισέρχονται στον οργανισμό με αυτόν τον τρόπο. Θα πρέπει πάντα να πλένετε τα χέρια σας πριν φάτε, αφού βγείτε έξω και αφού χρησιμοποιήσετε μια δημόσια τουαλέτα. Επιπλέον, μερικές φορές μπορείτε να χρησιμοποιήσετε απολυμαντικό χεριών.

Όλα πρέπει να υποστούν προσεκτική επεξεργασία και να ζεματιστούν με βραστό νερό. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την προστασία των τροφίμων από μύγες και άλλα έντομα, καθώς τα έντομα συχνά φέρουν μολύνσεις στα φτερά τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Θα πρέπει πάντα να πλένετε τα κατοικίδιά σας μετά το περπάτημα. Μετά από μια μακρά παραμονή ενός ζώου στο δρόμο (για παράδειγμα, την καλοκαιρινή περίοδο σε ένα εξοχικό σπίτι), η γούνα του ζώου αντιμετωπίζεται με ειδικά αντιπαρασιτικά φάρμακα. Είναι απαραίτητο να γίνουν όλοι οι εμβολιασμοί κατοικίδιων ζώων εγκαίρως.

Θα πρέπει να πίνετε μόνο βρασμένο ή φιλτραρισμένο νερό και να αποφεύγετε νερό από πηγάδια ή ανοιχτές δεξαμενές. Οι πηγές μπορεί να περιλαμβάνουν λοιμώξεις από σκουλήκια του εντέρου. Παρέχονται ατομικά πιάτα, πετσέτες και είδη προσωπικής υγιεινής για κάθε μέλος της οικογένειας. Τηγανίζουμε καλά το κρέας και το ψάρι πριν το φάμε. Οι λάτρεις του σούσι μπορούν να προσπαθήσουν να βρουν ένα πιάτο που να μην περιέχει κανένα ωμό προϊόν.

Η προληπτική θεραπεία με ανθελμινθικά πρέπει να πραγματοποιείται κάθε 6 μήνες.

Μπορείτε να πραγματοποιήσετε φαρμακευτική προφύλαξη δύο φορές το χρόνο: 1 δισκίο αντιιικού φαρμάκου μετά τα γεύματα μία φορά την ημέρα για 3 ημέρες. Εάν το παιδί είναι μικρό, οι γονείς θα πρέπει να συμβουλευτούν τον παιδίατρό τους για το αν μπορούν να πάρουν τέτοια φάρμακα.