Ο παρασιτισμός είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο στη φύση. Αναφέρεται στη συνύπαρξη δύο ή περισσότερων οργανισμών που δεν συνδέονται μεταξύ τους με κανέναν τρόπο, αλλά σχηματίζουν μια αλυσίδα σχέσεων ξενιστή-παρασίτου. Η δεύτερη πλευρά χρησιμοποιεί την πρώτη ως πηγή τροφής και βιότοπο. Συχνά ένα άτομο πρέπει να ενεργεί ως ιδιοκτήτης.
Ταξινόμηση
Τα ανθρώπινα παράσιτα περιλαμβάνουν όλα τα έμβια όντα εκτός από τα βακτήρια και τους ιούς, τα οποία ζουν και τρέφονται σε βάρος του και προκαλούν βλάβη. Υπάρχουν πολλά πλάσματα που μπορούν να ζήσουν πάνω ή μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες ομάδες:
- ενδοπαράσιτα;
- Εκτοπαράσιτα.
Τα πρώτα εμφανίζονται σε διάφορα φυσιολογικά συστήματα και όργανα του σώματος. Οι τελευταίοι είτε ζουν στο σώμα σαν ακάρεα ή ψείρες είτε το προσβάλλουν σαν κοριοί.
Ομάδα ενδοπαρασίτων
Μια πολύ μεγάλη ομάδα που περιλαμβάνει πρωτόζωα, έλμινθους και κάποια άλλα παράσιτα.
Πρωτόζωα ή πρωτόζωα
Ονομάζονται έτσι επειδή οι περισσότεροι από αυτούς είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί. Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να επηρεαστεί από περίπου 50 είδη μονοκύτταρων οργανισμών. Οι λοιμώξεις από πρωτόζωα προκαλούν διάφορες ασθένειες.
Η μόλυνση με αυτά μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους:
- κατά τη διάρκεια σεξουαλικών επαφών?
- μαζί με φαγητό?
- μέσω τσιμπημάτων εντόμων κ.λπ.
Η πιο κοινή σεξουαλικά μεταδιδόμενη παρασιτική λοίμωξη είναι η τριχομονίαση. Το παθογόνο του είναι το Trichomonas vaginalis. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, δύο στους εκατό ανθρώπους στον πλανήτη έχουν μολυνθεί από τριχομονάδα.
Η παρουσία τριχομονάσης μπορεί να αναγνωριστεί από τα ακόλουθα συμπτώματα. Γυναικεία εμπειρία:
- άφθονη αφρώδης εκκένωση με κιτρινωπό-πρασινωπό εκκένωση.
- κάψιμο, κνησμός και πρήξιμο των γεννητικών οργάνων.
- υπεραιμία του κολπικού βλεννογόνου κ.λπ.
Στους άνδρες, τα συμπτώματα της νόσου είναι λιγότερο έντονα:
- πόνος κατά την ούρηση?
- έκκριση από την ουρήθρα?
- μερικές φορές αίμα στα ούρα.
Οι τριχομονάδες είναι επικίνδυνοι γιατί μπορούν να προκαλέσουν διάφορες επιπλοκές (στειρότητα, καρκίνο του τραχήλου της μήτρας κ.λπ.).
Επιπλέον, μπορούν να αλλάξουν σχήμα, να μεταμφιεστούν σε άλλα κύτταρα του σώματος (λεμφοκύτταρα, αιμοπετάλια) και να παρέχουν προστασία σε ενδοκυτταρικούς μικροοργανισμούς (ιούς, χλαμύδια κ.λπ.), δυσκολεύοντας την αναγνώριση και καταστροφή των τελευταίων.
Αντιμικροβιακά μέσα από την ομάδα 5-νιτροϊμιδαζόλης χρησιμοποιούνται κυρίως για θεραπεία.
Μια άλλη κοινή ασθένεια που προκαλείται από πρωτόζωα είναι η γιαρδιάση. Το παθογόνο είναι η Λαμπλία. Παράσιτα το λεπτό έντερο. Διεισδύοντας στο παχύ έντερο, το Giardia χάνει την κινητικότητά του και μετατρέπεται σε κύστεις (μια σταθερή προσωρινή μορφή ύπαρξης), οι οποίες απεκκρίνονται μαζί με τα κόπρανα.
Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της κατανάλωσης τροφής και νερού μολυσμένου με κύστεις.
Οι κύστεις μπορούν επίσης να εισέλθουν στο σώμα μέσω βρώμικων χεριών. Για το λόγο αυτό, η γιαρδιάση προσβάλλει συχνά μικρά παιδιά (1-4 ετών) που δεν έχουν την τάση να τηρούν τους κανόνες προσωπικής υγιεινής..
Η παρουσία του Giardia μπορεί να υποψιαστεί από εντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα που εναλλάσσεται με διάρροια, μετεωρισμός, γρύλισμα, ναυτία, πόνος στην άνω κοιλιακή χώρα) και γενική κακουχία (έλλειψη όρεξης, αδυναμία, ευερεθιστότητα κ.λπ.).
Η Giardiasis αντιμετωπίζεται με τα ίδια φάρμακα όπως η τριχομονίαση.
Άλλες ασθένειες που προκαλούνται από πρωτόζωα παράσιτα:
- αμεβίαση?
- Ελονοσία;
- λεϊσμανίαση;
- τοξοπλάσμωση;
- ασθένεια του ύπνου κ.λπ.
Ελμινθοί
Οι άνθρωποι συχνά τους αποκαλούν σκουλήκια. Περισσότερα από 400 είδη παρασιτικών σκουληκιών μπορούν να ζήσουν στον άνθρωπο. Τα πιο κοινά είναι τα pinworms και τα ανθρώπινα ασκαρίδες.
Τα pinworms είναι μικρά στρογγυλά σκουλήκια. Τα αρσενικά φτάνουν σε μήκος από 5 έως 6 χιλιοστά, τα θηλυκά - 10. Είναι η αιτία της εντεροβίασης. Ζουν στην σκωληκοειδή απόφυση και την απόφυση. Τα σκουλήκια της καρφίτσας δεν είναι δύσκολο να αναγνωριστούν καθώς προκαλούν έντονο κνησμό στην περιοχή του πρωκτού. Αυτό συμβαίνει επειδή τα θηλυκά σέρνονται μέσα από τον πρωκτό τη νύχτα και γεννούν αυγά στο δέρμα.
Όταν ξύνεστε, τα αυγά μπαίνουν κάτω από τα νύχια σας και στα χέρια σας. Στη συνέχεια το άτομο το απλώνει μόνο του, αγγίζοντας διάφορα πράγματα με άπλυτα χέρια.
Η θεραπεία πραγματοποιείται με ανθελμινθικά. Όλα τα μέλη της οικογένειας πρέπει να αντιμετωπίζονται. Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή, πολύ σημαντική είναι και η υγιεινή σε αυτή την περίπτωση, αφού η εντεροβίαση είναι μια κλασική ασθένεια των βρώμικων χεριών. Τα νύχια πρέπει να κόβονται κοντά, τα χέρια να πλένονται καλά, τα ρούχα να πλένονται σε ζεστό νερό και να σιδερώνονται με ζεστό σίδερο. Το διαμέρισμα χρειάζεται υγρό καθάρισμα.
Ο ανθρώπινος στρογγυλός σκώληκας είναι ένας άλλος τύπος παρασιτικών ασκαρίδων. Είναι πολύ μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα από τα pinworms. Το μήκος των θηλυκών μπορεί να φτάσει τα 40 εκατοστά, τα αρσενικά είναι μικρότερα.
Τα αυγά Ascaris εισέρχονται στο σώμα με τον ίδιο τρόπο όπως τα αυγά των σκουληκιών. Στο λεπτό έντερο, τα αυγά εξελίσσονται σε προνύμφες, οι οποίες διεισδύουν μέσω των τοιχωμάτων του λεπτού εντέρου στο κυκλοφορικό σύστημα. Τότε αρχίζει η μετανάστευση μέσω του σώματος. Η κυκλοφορία του αίματος τα μεταφέρει στο συκώτι, στη δεξιά πλευρά της καρδιάς, στους πνεύμονες ακόμα και στον εγκέφαλο.
Όταν οι προνύμφες κινούνται μέσα από αυτά τα όργανα, προκαλούν μια ολόκληρη σειρά προβλημάτων στον άνθρωπο. Στο πεπτικό σύστημα βλάπτουν το συκώτι, τα έντερα και το πάγκρεας.
Μπορούν να φράξουν τους χοληφόρους πόρους και να οδηγήσουν σε οξεία χολαγγειίτιδα και παγκρεατίτιδα.
Δεδομένου ότι βρίσκονται στην καρδιά, προκαλούν πόνο, τοπική αιμορραγία και ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου.
Οι συνέπειες της παραμονής στους πνεύμονες είναι ο βήχας, ο συριγμός, η δύσπνοια, η βρογχίτιδα κ.λπ.
Όταν κινείστε στον εγκέφαλο, μπορεί να παρατηρηθούν νευρώσεις, ζάλη, σπασμοί και επιληπτικές κρίσεις.
Άλλα συμπτώματα ασκαρίασης:
- ναυτία και έμετος?
- ταχεία κόπωση κατά τη σωματική εργασία.
- απώλεια όρεξης και σωματικού βάρους?
- Διάρροια;
- πόνος στην κοιλιά?
- Εξάνθημα και κνησμός.
Διάφορα ανθελμινθικά χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση των ασκαρίδων.
Άλλες κοινές ελμινθίασες περιλαμβάνουν:
- σχιστοσωμίαση;
- τριχίνιαση;
- εχινοκοκκίαση;
- κλονορχίαση;
- οπισθορχίαση;
- λοίμωξη από αγκυλόστομα κ.λπ.
Άλλα ενδοπαράσιτα
Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει παράσιτα που είναι σπάνια. Για παράδειγμα, η προνύμφη της αλογόμυγας που ζει στην Κεντρική και Νότια Αμερική μπορεί να προκαλέσει δερματοβίωση. Η θηλυκή αλογόμυγα γεννά αυγά στην κοιλιά των κουνουπιών, των σκνίπων και των κροτώνων. Όταν δαγκώνει έντομα, οι προνύμφες εκκολάπτονται από τα αυγά και τρυπώνουν στο δέρμα. Εμφανίζεται φλεγμονή και σχηματίζεται πύον. Μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, οι προνύμφες εγκαταλείπουν τον άνθρωπο.
Παρόμοιο αποτέλεσμα έχει και ο ψύλλος της άμμου, που προκαλεί βουλγίαση. Αλλά εδώ ένα γονιμοποιημένο θηλυκό εισάγεται στην επιδερμίδα.
Εκτοπαράσιτα
Υπάρχουν λιγότερα από αυτά από τα ενδοπαράσιτα. Οι πιο διάσημοι από αυτούς:
- ψείρες?
- Κρότωνες.
Τα εξωπαράσιτα περιλαμβάνουν επίσης ψύλλους, κοριούς και κουνούπια. Ωστόσο, δεν ζουν ποτέ απευθείας πάνω ή μέσα σε έναν άνθρωπο. Επιτίθενται σε έναν άνθρωπο και φεύγουν αφού έχουν χορτάσει.
Τρεις τύποι ψειρών παρασιτούν τον άνθρωπο (κεφάλι, σώμα και ηβικό).
Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση (αγαπούν τη βρωμιά), τα παράσιτα μπορούν να μολυνθούν από οποιοδήποτε καθαρό άτομο.
Ανεξάρτητα από τον τύπο των ψειρών, τα συμπτώματα είναι τα ίδια:
- φαγούρα?
- Κλάμα (απελευθέρωση ορώδους εξιδρώματος λόγω βλάβης στην επιδερμίδα).
- κρούστες σε επώδυνα σημεία.
- Πυόδερμα (πυώδης δερματική βλάβη).
Διαφορετικοί τύποι ψειρών προτιμούν να ζουν σε διαφορετικά μέρη του σώματος, εξ ου και η ταξινόμηση των ψειρών.
Μερικές φορές είναι μικτού τύπου, για παράδειγμα όταν υπάρχουν παράσιτα κεφαλής και ηβικής στο σώμα.
Οι ψείρες του σώματος είναι οι πιο επικίνδυνες. Μπορούν να μεταδώσουν τύφο, υποτροπιάζοντα πυρετό και πυρετό Volyn. Οι ψείρες δεν μπορούν να ανεχθούν άλλες επικίνδυνες ασθένειες (HIV, ηπατίτιδα), αφού οι ιοί που εισέρχονται στον εντερικό σωλήνα μαζί με το αίμα ενός μολυσμένου ατόμου αφομοιώνονται.
Είναι καλύτερα να μην χρησιμοποιείτε σπιτικές θεραπείες (κηροζίνη, διχλωρόβιο) για να απαλλαγείτε από τις ψείρες. Η φαρμακευτική βιομηχανία προσφέρει μια ευρεία γκάμα φαρμάκων για την πενικιλίωση με τη μορφή αλοιφών, κρεμών, αερολυμάτων και σαμπουάν. Βασίζονται σε εντομοκτόνα. Μια λεπτή χτένα για το χτένισμα των κόνιδων περιλαμβάνεται στα σκευάσματα. Απαιτείται επίσης απολύμανση ρούχων και ρούχων.
Το άκαρι της ψώρας, ή το άκαρι της ψώρας, προκαλεί ψώρα, μια μεταδοτική ασθένεια του δέρματος. Μπορείτε να μολυνθείτε με εντελώς τυχαίους τρόπους, για παράδειγμα κρατώντας το κιγκλίδωμα σε ένα δημόσιο κτίριο. Η μόλυνση είναι εγγυημένη μέσω της στενής σωματικής επαφής, ιδιαίτερα της σεξουαλικής επαφής. Το τσιμπούρι χρειάζεται 15 λεπτά για να διεισδύσει στην επιδερμίδα. Το έντομο είναι πολύ μικρό (ένα έως τρία δέκατα του χιλιοστού). Τα τσιμπούρια βγαίνουν στην επιφάνεια δύο φορές στη ζωή τους. Την πρώτη φορά με τη μορφή προνύμφης για να διεισδύσει σε άλλο μέρος, τη δεύτερη φορά - για ζευγάρωμα.
Τα κύρια προβλήματα για τον άνθρωπο προκαλούνται από τις γυναίκες. Γεννούν αυγά το πρώτο μισό της ημέρας και ροκανίζουν σημεία της επιδερμίδας τη νύχτα.
Η αναγνώριση της ψώρας είναι εύκολη. Συνοδεύεται από αφόρητο κνησμό που επιδεινώνεται το βράδυ και το βράδυ. Στο δέρμα μπορεί να παρατηρηθεί φλεγμονώδης γραμμική ψώρα. Τα άτομα που είναι επιρρεπή σε αλλεργίες εμφανίζουν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ως αποτέλεσμα της έντονης γρατσουνιάς, το δέρμα γίνεται κορεσμένο με υγρό, διογκώνεται και μερικές φορές καλύπτεται με αιματηρές κρούστες.
Η ψώρα αντιμετωπίζεται με αντισκαβιοτικούς παράγοντες. Διατίθενται με τη μορφή γαλακτωμάτων, αερολυμάτων και κρεμών. Είναι απαραίτητο να θεραπεύονται όχι μόνο οι πληγείσες περιοχές, αλλά ολόκληρο το σώμα (εκτός από το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής). Πλένετε το σώμα είτε πριν είτε μετά τη θεραπεία. Το πλύσιμο δεν είναι δυνατό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Εάν υπάρχουν κρούστες στο σώμα, θα μαλακώσουν και θα αφαιρεθούν. Τρίψτε την κρέμα ή το γαλάκτωμα για τουλάχιστον δύο λεπτά. Μην πλένετε τα χέρια σας για τρεις ώρες μετά τη χρήση του προϊόντος. Μπορείτε να κάνετε ντους κάθε δεύτερη μέρα. Τα ρούχα σιδερώνονται, τα έπιπλα και τα ρούχα αντιμετωπίζονται με αντισηπτικό. Μετά από δύο ημέρες το μάθημα επαναλαμβάνεται.
Ένα άλλο ενδοδερμικό άκαρι είναι το ακάρεα σιδήρου ακμής. Είναι επίσης πολύ μικρό (0,5 χιλιοστά το μέγιστο). Ζει στο στόμα των τριχοθυλακίων, των σμηγματογόνων αγωγών και των μεϊβομιανών αδένων (στις άκρες των βλεφάρων). Η ασθένεια σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται δεμοδήκωση.
Το 90 τοις εκατό των ανθρώπων έχουν ακμή, αλλά η παθολογική διαδικασία δεν ξεκινά πάντα, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο ή ως αποτέλεσμα σοβαρού στρες.
Στα αρχικά στάδια εμφανίζονται ακμή, εξανθήματα και έλκη. Όταν τα ωοθυλάκια είναι κατεστραμμένα, οι βλεφαρίδες και τα μαλλιά πέφτουν. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, το δέρμα γίνεται γήινο γκρι και γίνεται σβώλους. Η αποδημίαση είναι επικίνδυνη λόγω της προσθήκης δευτερογενούς μόλυνσης και ουλών.
Η θεραπεία της αποδημίας είναι αρκετά περίπλοκη. Η ασθένεια είναι χρόνιας φύσης, απαιτεί μακρούς κύκλους θεραπείας και υψηλές συγκεντρώσεις φαρμάκων. Η εντατική χρήση αντιπαρασιτικών φαρμάκων έχει αρνητική επίδραση στην κατάσταση του ήπατος και στις αιμοποιητικές διεργασίες. Ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί σταθερή μακροχρόνια ύφεση. Η ταυτόχρονη θεραπεία από δερματολόγο και δερματοκοσμητολόγο θεωρείται η πιο αποτελεσματική.
Εάν υποψιάζεστε μια παρασιτική λοίμωξη, δεν πρέπει να προσπαθήσετε να την αναγνωρίσετε μόνοι σας και να ελέγξετε την αποτελεσματικότητα των αντιπαρασιτικών φαρμάκων ή των λαϊκών θεραπειών. Είναι πιο εύκολο να πάτε στον γιατρό και να κάνετε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις. Η σωστά συνταγογραφημένη θεραπεία καθαρίζει το σώμα από αυτά τα επιβλαβή παράσιτα.